เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 15 กลับจวนพบความอบอุ่น
เซียวจิ่นหลีกับจิ่นซูควบม้าเร็วไปตามทางหลวงกลับเมืองหลวง
ความเหนื่อยล้าจากการเร่งเดินทางทั้งวันทั้งคืนบรรเทาลงบ้างเมื่อสายลมหนาวพัดปะทะหน้า เซียวจิ่นหลีกำบังเหียนแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว จิ่นซูตามอยู่ข้างกาย ใบหน้าเล็กแดงก่ำเพราะลม แต่ก็กลบความตื่นเต้นในดวงตาไว้ไม่มิด “พี่สาวใหญ่ คราวนี้พวกเราจับจุดอ่อนของฉีอ๋องได้แล้ว!”
มุมปากเซียวจิ่นหลียกขึ้นเล็กน้อย แต่นางไม่ได้ตอบ เมืองเบื้องหน้าเริ่มเห็นประตูเมืองราง ๆ นางกระตุ้นท้องม้าเบา ๆ จี๋เฟิงร้องยาว ก่อนเร่งฝีเท้าพุ่งผ่านทางช่วงสุดท้าย
ประตูข้างจวนตระกูลเซียว
บ่าวชราที่เฝ้าประตูเห็นคุณหนูทั้งสองกลับมาอย่างเหน็ดเหนื่อยฝุ่นจับ ก็รีบเปิดประตูบานเล็ก “คุณหนูใหญ่ คุณหนูรอง ฮูหยินผู้เฒ่าสั่งไว้ว่า พวกท่านกลับมาถึงเมื่อใดก็...”