เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 13 ซุ่มโจมตีหุบผาอินทรีร่วง
แสงสนธยาหม่นมัว ลมภูเขาในหุบผาอินทรีร่วงพัดหวีดหวิวราวคมมีด
เซียวจิ่นหลีพาน้องสาวเร่งเดินทางทั้งวันทั้งคืน ในที่สุดก็มาถึงหุบผาอินทรีร่วงตอนพลบค่ำของวันรุ่งขึ้น เซียวจิ่นหลีรั้งบังเหียนหยุดม้าอยู่กลางป่าทึบบนไหล่เขา ก้มมองทางหลวงที่คดเคี้ยวอยู่เบื้องล่าง หน้าผาสองข้างชันราวถูกขวานคมสกัดไว้ ตรงกลางมีเพียงทางแคบ ๆ บนเขา ช่างเป็นสถานที่ซุ่มโจมตีที่ธรรมชาติสรรสร้างขึ้นอย่างแท้จริง
“พี่สาวใหญ่ สถานที่แห่งนี้...” เซียวจิ่นซูกำบังเหียนแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว
“ป้องกันง่าย บุกยาก เป็นจุดซุ่มโจมตีชั้นยอด” น้ำเสียงเซียวจิ่นหลีเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง
เสียงนกกระทาร้องดังมาจากที่ไกล ๆ — ยาว 3 ครั้ง สั้น 2 ครั้ง นี่คือสัญญาณลับที่กองทัพตระกูลเซียวใช้กันเป็นประจำ
“พี่อิ๋งซวง!” ดวงตาจิ่นซูเป็นประกาย รีบส่งสัญญาณตอบกลับด้วยจังหวะเดียวกัน