เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 149 ความสามารถของวานรหกหู
วานรหกหูแย้มยิ้มเศร้าสร้อย
“ข้าถือกำเนิดขึ้นในช่วงที่บรรพชนเต๋ากำลังแสดงธรรม ทว่าด้วยตบะอันตื้นเขินจึงไม่อาจขึ้นสู่นภาม่วงได้ แต่ก็ไม่อยากพลาดวาสนาในการแสวงหามรรคาครั้งนี้
ดังนั้นข้าจึงอาศัยพลังอิทธิฤทธิ์โดยกำเนิดลอบฟัง คาดไม่ถึงว่าจะทำให้บรรพชนเต๋าพิโรธ และกล่าววาจาว่า ‘มรรคาไม่ถ่ายทอดแก่หกหู’ ออกมา
เป็นเหตุให้ข้าเดินทางไปเยือนขุนเขาและสายน้ำนับไม่ถ้วน ทว่าผู้ยิ่งใหญ่แห่งยุคบุพกาลทั้งหลายล้วนไม่ยินดีรับข้าเป็นศิษย์”
หลิ่วหมิงเงยตาขึ้นพิจารณาวานรหกหูคราหนึ่ง ภายในใจพลันพูดไม่ออก
เท่าที่เขาจำได้ วาจา ‘มรรคาไม่ถ่ายทอดแก่หกหู’ เป็นคำกล่าวของหงจวินในยามแสดงธรรม ส่วนใหญ่คงเป็นเพียงวาจาที่กล่าวออกมาโดยมิได้ตั้งใจ ทว่ากลับไม่คาดคิดว่าจะฝังกลบหนทางแห่งมรรคาตลอดชีวิตของเจ้าวานรตัวนี้