เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 144 ดอกบัวกรรมเพลิงสิบสองชั้นตกอยู่ในมือ
“โอหัง!”
เสียงของบรรพชนยมโลกหมิงเหอดังมาจากภายในทะเลโลหิต คล้ายกำลังเดือดดาลจนแทบคลุ้มคลั่ง ปราณกระบี่สีแดงชาดนับหมื่นสายพวยพุ่งออกมา ก่อนยิงทะยานจากทั่วสารทิศ
“ฉึก ๆ ๆ!”
ดอกบัวทองนับหมื่นดับสูญแล้วผลิบานขึ้นอีกครั้ง ถ้อยคำพยากรณ์แห่งมหามรรคเลือนรางปรากฏ หลิ่วหมิงยืนอยู่ใจกลางทะเลโลหิต หมื่นวิชามิกล้ำกราย
“ไข่มุกเทพสะกดสมุทร!”
เพียงความคิดหนึ่งผุดขึ้น มหาภพฟ้าบุพกาล ณ ระหว่างคิ้วของเขาก็เบ่งบาน กฎเกณฑ์แห่งมิติแปรเปลี่ยนเป็นความลี้ลับนานัปการ ครอบคลุมทั่วฟ้าดินและหวนอวี่
ประกายแสงห้าส่องสว่างทั่วสวรรค์หมื่นโลกา พลังแห่งสี่ทะเลพลุ่งพล่าน สะกดข่มมิติกาลเวลา อำนาจเทพไร้ผู้เปรียบ
ทะเลโลหิตอเวจีทั้งผืนตกอยู่ภายใต้แรงกดดันมหาศาล
“ข้าอยากเห็นนักว่าเจ้ามีความสามารถมากมายถึงเพียงนั้นจริงหรือไม่!”