เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 139 หนึ่งคนท้าทายเผ่าอสูร (ภาคจบ)
“ตายเสียเถิด!”
ตงหวงไท่อีรอคอยอย่างสงบเพื่อรับมือผู้เหน็ดเหนื่อย ก่อนลงมือด้วยพลังทั้งหมด
คลื่นระฆังอันยิ่งใหญ่และเวิ้งว้างกึกก้องสะเทือนฟ้าดิน ระฆังฟ้าบุพกาลขยายใหญ่ขึ้นนับไม่ถ้วนในชั่วพริบตา ราวกับภูเขาเทพบรรพกาลลูกหนึ่งกดทับลงมา
สีหน้าของหลิ่วหมิงพลันเคร่งขรึม เขาแสดงร่างแท้ผานกู่ออกมา อักขระมหามรรคโอบล้อม ก่อนซัดฝ่ามือออกไปโดยตรง
“ตู้ม ตู้ม ตู้ม!”
ฝ่ามือนี้มีอานุภาพสะท้านฟ้า กฎเกณฑ์แห่งฤทธาพวยพุ่งออกมา ปะทะเข้ากับระฆังฟ้าบุพกาลจนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว
คลื่นยักษ์ไร้ผู้ต้านกวาดม้วนทั่วนภาในพริบตา สุญตาพังทลาย แสงเทวะดับสูญ เผยให้เห็นความมืดมิดที่สามารถกลืนกินทุกสิ่ง
ดินลมน้ำไฟคำรามกึกก้องอย่างบ้าคลั่ง อานุภาพยิ่งใหญ่เกรียงไกร
ระฆังฟ้าบุพกาลถูกฝ่ามือของหลิ่วหมิงซัดกระเด็นไปไกลโดยตรง ขณะที่หลิ่วหมิงถอยหลังไปหลายสิบก้าว