กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 เผ่ามนุษย์พึงพึ่งพาตนเองไม่หยุดยั้ง
แววไม่สบอารมณ์สายหนึ่งวาบผ่านดวงตาของตงหวงไท่อี
เดิมทีเขาไม่คิดเข้าร่วมการสังหารหมู่เผ่ามนุษย์ในครั้งนี้
ในสายตาของตงหวงไท่อี เผ่ามนุษย์นั้นอ่อนแอเกินไปอย่างแท้จริง ไม่คู่ควรให้เขาลงมือด้วยซ้ำ
เพียงแต่คนใต้บัญชาของเขาช่างไร้ความสามารถเกินไป บัดนี้จึงทำได้เพียงลงมือด้วยตนเอง
เขากำหมัดข้างเดียว ท่ามกลางเวิ้งฟ้าหมื่นล้านลี้ หมอกวิญญาณพลิกตลบไม่หยุด อัคคีแท้สุริยันพวยพุ่งออกมาราวกับคลื่นยักษ์ เพียงชั่วพริบตาก็ย้อมทะเลเมฆทั้งผืนให้กลายเป็นสีแดงฉาน
“ตู้ม ตู้ม ตู้ม!”
อำนาจสวรรค์อันกว้างใหญ่สะกดข่มลงมา ฝ่ามือนี้ประหนึ่งฟ้าดินพลิกคว่ำ หมู่ดาวกลับด้าน กดทับลงไปยังเผ่ามนุษย์ริมชายฝั่งทะเลตะวันออกอย่างรุนแรง