เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 92 เจ้าคิดจะรับข้าเป็นศิษย์ด้วยความสามารถเพียงเท่านี้หรือ
ผู้มาเยือนมีสีหน้าอมทุกข์ แสงพุทธะส่องสว่างทั่วร่าง ก่อกำเนิดเป็นนิมิตบัวทอง
เดิมทีเจี่ยอิ่นกำลังปิดด่านทำความเข้าใจปราณม่วงหงเหมิงอยู่ที่ภูเขาสุเมรุ
ทันใดนั้นเขาสัมผัสได้ถึงบุญกุศลที่หลั่งลงมาจากฟากฟ้า จึงไม่มีเวลาแม้แต่จะเอ่ยเรียกศิษย์น้องจุ่นถี ก่อนเร่งรุดมายังสถานที่แห่งนี้
ครั้นเห็นศิษย์รักถูกผู้อื่นทำร้ายจนทั่วร่างเต็มไปด้วยบาดแผล ความโกรธของเจี่ยอิ่นก็ยิ่งพุ่งทะยานขึ้นในใจ
ทว่าเมื่อมองเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างชัดเจน สีหน้าดุจมะระขมของเจี่ยอิ่นก็เผยแววตะลึงงันออกมาโดยไม่รู้ตัว
“ไม่ทราบว่าสหายเต๋ามีนามอันใด?”
นักพรตบัวเขียวกลับมิได้รู้สึกประหลาดใจแม้แต่น้อยกับเรื่องนี้
“นักพรตผู้น้อยมีฉายามรรคว่าว่านชิง เป็นเพียงผู้บำเพ็ญอิสระผู้หนึ่ง”
เพื่อความสะดวกในการดำเนินการของเปิ่นจุนในภายภาคหน้า เขาได้ใช้วิชาลับไร้ช่องโหว่เปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ของตนเองไว้ตั้งแต่แรกแล้ว