เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 ตอบแทนหงอวิ๋น ตักเตือนสหายอย่าได้เดินทางไกล
ที่แห่งนี้คือหุบเขาอันเงียบสงบ เบื้องหน้าไม่ไกลมีทะเลสาบใสกระจ่างดุจทับทิมสีฟ้าที่เปล่งประกาย แวววาวโปร่งใส
รอบทะเลสาบมีต้นไม้โบราณสูงเสียดฟ้าหยั่งรากอยู่ริมฝั่ง บุปผาวสันต์โปรยปรายทั่วฟ้า กลีบดอกแต่ละกลีบล้วนแวววาว
ราวกับภาพแดนเซียนนอกโลกีย์โดยแท้!
ใต้ต้นไม้โบราณมีโต๊ะศิลาตั้งอยู่ ชายชราผู้หนึ่งนั่งสงบนิ่งอยู่ตรงนั้น ใบหน้าผ่องแดง ผิวพรรณขาวผ่องดุจทารก
“สหายเต๋าหงอวิ๋น รอเสียนานแล้ว”
เสียงหัวเราะปลอดโปร่งกังวานสะท้อน ก่อนสายรุ้งเจิดจรัสสายหนึ่งจะร่วงหล่นจากกลางอากาศ เผยร่างออกมา
บุรุษผู้นั้นสวมอาภรณ์ขาวดุจหิมะ รูปโฉมสง่างามหล่อเหลา ย่อมเป็นหลิ่วหมิง
ในอ้อมแขนของหลิ่วหมิงกำลังกอดกระถางใบใหญ่ทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส รูปแบบเรียบโบราณใบหนึ่ง
ภายในกระถางมีผลไม้วิญญาณจำนวนมากนอนสงบนิ่งอยู่ ผลแต่ละลูกกลมมนอวบอิ่ม สีสันแตกต่างกัน งดงามเป็นอย่างยิ่ง