เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 18 กายเนื้อบดขยี้
ทว่าหลิ่วหมิงกลับเลือกที่จะเมินเฉยต่อสายตาของพวกเขาโดยตรง
ณ มุมหนึ่งของหุบเขา ปราณแห่งวิญญาณเซียนแผ่กระจายออกไป อักขระลึกล้ำหลายสายปรากฏขึ้นในสุญตา ทว่ากลับมืดสลัวลงมากแล้ว
“ไม่เลว เจ้ามิได้ทำให้ข้าผิดหวัง”
มุมปากของหลิ่วหมิงยกโค้งขึ้นเล็กน้อย เขามองไปยังอสูรหมาป่าที่ได้รับบาดเจ็บแล้วเอ่ยชม
แม้เขาจะรู้ว่าอสูรหมาป่ามีเจตนาร้ายอยู่ในใจ ก็หาได้ใส่ใจไม่
สำหรับเขาผู้ครอบครองกฎเกณฑ์แห่งมิติ ต่อให้ยอดฝีมือระดับต้าหลัวระยะปลายลงมือด้วยตนเองในยามนี้ เขาก็ยังสามารถล่าถอยออกมาได้โดยไร้บาดแผล
เมื่อเทียบกับเรื่องนี้ สิ่งที่หลิ่วหมิงใส่ใจยิ่งกว่าคือ ที่แห่งนี้มีสมบัติวิญญาณแต่กำเนิดอยู่จริงหรือไม่
ภายในหุบเขาปรากฏร่างของยอดฝีมือเผ่าอสูรทีละคน ๆ ทุกคนล้วนเผยกลิ่นอายอาฆาตร้ายบนใบหน้า