กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 125 ตายกันหมดแล้ว
ซูชิงเดินกลับหอพักของตัวเองโดยไม่หันกลับไปมอง และไม่มีความคิดที่จะคืนของที่ไปปล้นชิงมาให้กับคนพวกนั้น
ในเมื่อคนเหล่านี้เลือกที่จะลงมือกับเธอก่อน ก็ควรเตรียมใจที่จะถูกสวนกลับไว้แล้ว
ตกดึก
เธอนอนอยู่บนเตียงของตัวเอง และได้ยินเสียงฝีเท้าที่จงใจผ่อนเบาลงดังมาจากข้างนอก
“งี่เง่า”
ซูชิงไม่ได้ลืมตาขึ้นมา เธอพูดสองคำนั้นออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย
คนพวกนี้คิดว่าการย่องเบาจะทำให้หนีออกจากองค์กรไปได้ โดยไม่คิดเลยว่าการทำแบบนี้กลับยิ่งดูเป็นการปิดบังที่เผยพิรุธออกมา
“อู้ววววว——”