กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 103 เสิ่นสืออี
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ซูชิงยังคงนั่งอ่านหนังสืออยู่อย่างใจเย็น ไม่มีท่าทีว่าจะลุกไปไหนเลยแม้แต่น้อย
“ตกลงแกต้องการอะไรกันแน่?”
ความอดทนของชายหัวล้านหมดลงโดยสิ้นเชิง เขาเริ่มหงุดหงิดจนโซ่ตรวนส่งเสียงดังเคร้งคร้าง
“ไม่ได้ต้องการอะไร” ซูชิงพลิกหน้าหนังสือโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง
“ถ้าแกอยากจะยื้อ ฉันก็จะยื้อเป็นเพื่อนแกเอง ยังไงฉันก็มีเวลาเหลือเฟืออยู่แล้ว”
ชายหัวล้านกัดฟันกรอดด้วยความโกรธจัดจนต้องหันหลังหนีไม่ยอมมองหน้าเธอ แต่เขาคาดไม่ถึงว่าความอดทนของซูชิงจะสูงกว่าที่เขาคิดไว้มาก
หนึ่งวัน สองวัน ซูชิงยังคงนั่งอยู่ข้างกายเขาไม่ไปไหน