กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 57 ผู้บัญชาการฐาน
ซูเจี้ยนกั๋วเช็ดน้ำตาอยู่ข้าง ๆ ในมือยังกำกล่องยาแก้อักเสบไว้แน่นก่อนจะส่งให้ซูชิง
“พ่อ แม่ หนูไม่เป็นไรหรอก ทั้งหมดนั่นก็แค่แสดงให้พวกเขาดูเท่านั้นแหละ” ซูชิงยัดบิสกิตอัดแท่งจนเต็มปากพลางปลอบใจด้วยน้ำเสียงอู้อี้
ความจริงแล้วตอนนี้เธอเหนื่อยจนอยากจะนอนแผ่หลาอยู่ตรงนั้นเลย
พิษจากเถาวัลย์ยังคงกัดกินเส้นประสาทอยู่ แม้จะมีพื้นที่มิติช่วยชำระล้าง แต่ความเจ็บปวดก็ยังคงชัดเจน
ทว่าเมื่อเห็นแววตาที่หวาดกลัวของพ่อแม่ ซูชิงทำได้เพียงเก็บซ่อนอารมณ์เหล่านั้นเอาไว้ลึกสุดใจ
“พ่อกับแม่ฟังนะ เดี๋ยวกลับเข้าไปในหลุมหลบภัยแล้วซ่อนตัวให้ดี ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ห้ามออกมาเด็ดขาด”
“พวกสัตว์เดรัจฉานพวกนี้ ไม่มีใครหนีรอดไปได้หรอก”