เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อเห็นลูกสาวสุดที่รักร้องไห้ ป๋อเก๋อเท่อก็ปวดใจจนทนแทบไม่ไหว
เขารีบหยิบผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งขึ้นมาเช็ดน้ำตาให้เธอ ท่าทางดูเงอะงะและลนลานอยู่บ้าง
“หมิงจูเอ๊ย อย่าร้องเลยนะ พอลูกร้องแบบนี้ ใจของพ่อจ๋าแทบจะแหลกสลายเป็นเสี่ยง ๆ แล้ว”
คุณนายลี่ถ่าที่อยู่ด้านข้างเห็นเข้า ในใจก็อดไม่ได้ที่จะผุดโทสะขึ้นมาสายหนึ่ง
เธอตบแขนของป๋อเก๋อเท่ออย่างแรงหนึ่งที พลางเอ่ยตำหนิด้วยน้ำเสียงเคืองขุ่น:
“ความผิดของคุณทั้งนั้น! นิสัยชอบคุยโวโอ้อวดเนี่ยเมื่อไหร่จะเลิกได้เสียที? เรื่องที่ทำไม่ได้ก็อย่าเที่ยวไปรับปากส่งเดชสิ!”
สามีดูภายนอกเป็นคนฉลาดหลักแหลมและดุดัน ทว่าเนื้อแท้แล้วนิสัยกลับซื่อบื้อจนเกินเยียวยา
เขาก็ไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไร เพียงแค่ปกป้องลูกจนเกินเหตุอย่างร้ายกาจเท่านั้น
ป๋อเก๋อเท่อายังคงปากแข็งอยู่ตรงนั้น: “ฉันจะทำไม่ได้ได้ยังไงกัน!