กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังกินมันเทศเสร็จ ทุกคนก็คุยเล่นกันอีกพักหนึ่งแล้วแยกย้ายกันไป
พอทุกคนจากไปหมด หลินเสี่ยวโต้วก็เก็บผ้าพันคอสีแดงผืนนั้นบนเก้าอี้ขึ้นมา
ผ้าพันคอผืนนี้อาจเป็นของที่เซียวจิ่งเย่ามอบให้จริง ๆ ก็ได้
เธอจำได้ว่าตอนกินข้าวก่อนหน้านี้ เห็นกระเป๋าเสื้อของเขาปูด ๆ น่าจะใส่อันนี้ไว้
สายตามองผ้าพันคอสีแดงในมือ หลินเสี่ยวโต้วก็ลูบผ้าพันคออีกผืนที่คอของตัวเอง
ในหัวของเธอพลันนึกถึงคำพูดของหลิวเยี่ยนเอ๋อร์อย่างห้ามไม่อยู่
“ไม่พูดถึงเรื่องอื่นนะ ถ้าโจวชิงหล่างกับเซียวจิ่งเย่าตามจีบเธอพร้อมกัน......”
ตามตรง ทั้งสองคนล้วนยอดเยี่ยม รูปลักษณ์ก็โดดเด่นขนาดนี้
ไม่ว่าจะอยู่ในยุคไหน ก็มีเด็กผู้หญิงตามจีบมากมาย
แต่หลินเสี่ยวโต้วคิดว่าตัวเองคงไม่เป็นแบบนั้น