เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แทบจะในเวลาเดียวกัน
โจวชิงหล่างก็หันหน้ามองมาเช่นกัน
พลันเห็นผ้าพันคอสีแดงสดในมือของอีกฝ่าย เขาก็ชะงักไปเล็กน้อย
เซียวจิ่งเย่าเดินเข้ามาพลางเอ่ย “สหายโจว ช่างบังเอิญจริง!”
“บังเอิญจริง ๆ” ใบหน้าของโจวชิงหล่างประดับด้วยรอยยิ้มอย่างมีมารยาท
“วันนี้ฉันตั้งใจมาขอบคุณบุญคุณช่วยชีวิตของเสี่ยวโต้วจื่อ สหายเซียวเองก็เหมือนกันหรือ”
“ใช่!” เซียวจิ่งเย่าเลิกคิ้ว มุมปากโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มจาง ๆ คล้ายมีคล้ายไม่มี “นึกไม่ถึงว่าสายตาของพวกเราสองคนจะตรงกันขนาดนี้!”
พูดจบเขายังจงใจเหลือบมองผ้าพันคอสีแดงเพลิงในมือของอีกฝ่ายแวบหนึ่ง
คำพูดนี้ตกลงแล้วหมายถึงพวกเขาทั้งคู่ต่างเลือกของขวัญเป็นผ้าพันคอสีแดงเหมือนกัน หรือมีความนัยอื่นแอบแฝง ก็ไม่อาจทราบได้แล้ว
นัยน์ตาสีดำของโจวชิงหล่างขยับไหวเล็กน้อย