ตอนที่ 179 คนตัวเล็กสกปรกกับลูกหมาป่าสีเทา

ไม่ไกลออกไป

เจ้าตัวเล็กมอมแมมกับลูกหมาป่าสีเทาเบียดอิงแอบกัน แววตาทั้งสองคู่ทอประกายแห่งความปรารถนาระคนขลาดกลัว

หลินเสี่ยวโต้วก้าวเดินเข้าไปหาอย่างระมัดระวัง น้ำเสียงเอ่ยอย่างอ่อนโยน

“พวกนายอยากกลับบ้านไปกับฉันไหม ที่บ้านมีของอร่อยเยอะแยะเลยนะ~”

เจ้าตัวเล็กมอมแมมก้มหน้าลงต่ำ ไม่กล้าเงยหน้ามองพี่สาวคนโตคนสวยตรงหน้าตรง ๆ

ตัวเธอสกปรกเกินไป กลัวว่าพี่สาวคนโตจะรังเกียจตน

ทันใดนั้นเอง มือเรียวยาวประดุจหยกคู่หนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอ

เหนือศีรษะมีเสียงไพเราะน่าฟังแว่วมา “มาเถอะ ไม่ต้องกลัว จับมือฉันไว้ แล้วกลับบ้านไปด้วยกันกับฉันนะ”

หัวใจของเจ้าตัวเล็กมอมแมมสั่นสะท้านขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ

ราวกับถูกดึงดูดด้วยพละกำลังที่มองไม่เห็น จึงยื่นมือออกไปโดยไม่รู้ตัว