ตอนที่ 147 ฝ่ามืออันรุนแรงหลายฉาดฟาดลงในชั่วพริบตา

เช้าตรู่ ท้องฟ้าเพิ่งจะสว่าง

จูต้าเหมยตื่นนอนเก็บกวาดเล็กน้อย แล้วมุ่งหน้าไปยังหอพักของสถานีสัตวแพทย์

หลินเสี่ยวโต้วยังคงนอนอยู่ ก็ได้ยินเสียงพี่เฉินร้องเรียกเธอ

“เสี่ยวโต้วจื่อ พี่สาวของจูชิงชิงที่ชื่อจูต้าเหมยบอกว่ามีธุระจะคุยกับเธอหน่อย”

“ให้เธอรอไปก่อน”

หลินเสี่ยวโต้วบิดขี้เกียจ ค่อย ๆ ลุกขึ้นมาล้างหน้าแปรงฟันอย่างเชื่องช้า

พอจัดการเสร็จ เวลาก็ผ่านไป 20 นาทีแล้ว

ทันทีที่ก้าวเท้าออกจากห้อง ก็สบเข้ากับดวงตาเป็นประกายคู่หนึ่ง

“สหายหลินเสี่ยวโต้ว!”

จูต้าเหมยมองเธอด้วยความตื่นเต้น