ตอนที่ 121 เฮ้อ เสียใจตั้งแต่แรกจริง ๆ

“ฉันขอดูหน่อย!”

พี่เฉินรีบพาหลินเสี่ยวโต้วรุดหน้าไปทันที

พอเหยียบย่างเข้าคอกหมูไปเพียงก้าวเดียว กลิ่นเหม็นมูลรุนแรงก็โชยมาปะทะจมูก

แม้ด้านในนี้จะถูกเก็บกวาดค่อนข้างเรียบร้อย แต่กลิ่นที่ทำให้คลื่นไส้นั้นกลับยังคงอบอวลอยู่ตลอด

“อู๊ด ๆ ๆ!!!”

ทันใดนั้น เสียงร้องแหลมสูงบาดหูของหมูก็ดังแว่วมาจากที่ไกล ๆ

พอเพ่งมองดู ถึงได้รู้ว่าเป็นแม่สุกรท้องโตผิดปกติกำลังนอนร้องโอดครวญอยู่บนพื้น

เห็นเพียงมันสั่นเทิ้มไปทั้งตัว ลมหายใจก็หอบกระชั้น ดูทรมานเป็นอย่างยิ่ง

ส่วนตรงบริเวณปากช่องคลอด มีหัวลูกหมูสีชมพูระเรื่อโผล่ออกมา ดูเหมือนจะติดขัดอยู่จนไม่สามารถคลอดออกมาได้อย่างราบรื่น

เมื่อเห็นพวกเธอมาถึง ผู้รับผิดชอบฟาร์มหมูที่กำลังลนลานก็รีบปรี่เข้ามาพูดว่า