ตอนที่ 119 ตรงช่องประตูด้านนอกมีดวงตาคู่หนึ่ง

สายตาของทุกคนที่มองมายังเธอเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจและความพูดไม่ออก

จางกุ้ยฮวาไม่เคยรู้สึกอับอายขายหน้าขนาดนี้มาก่อนเลย

รู้สึกเพียงหนังศีรษะชาวาบ ร่างกายเย็นเฉียบไปทั้งตัว

วินาทีนี้เธอแทบจะเกลียดป้าอู๋เข้าไส้ ช่างเป็นคนขี้ขลาดจริง ๆ สารภาพออกมาเร็วขนาดนี้

หลินเสี่ยวโต้วมองไปด้วยสายตาเย็นชา “จางกุ้ยฮวา ที่แท้ก็เป็นเธอจริง ๆ ด้วย”

มิน่าล่ะก่อนหน้านี้สีหน้าของเธอถึงดูไม่ชอบมาพากล ตอนนั้นฉันก็สงสัยอยู่บ้างแล้ว

ผู้หญิงคนนี้ก็น่าขันสิ้นดี ตัวเองจับผู้ชายไว้ไม่ได้แท้ ๆ กลับวิ่งมาแก้แค้นเอากับเธอ

คิดว่าฉันรังแกง่ายงั้นเหรอ!

แววตาของหลินเสี่ยวโต้วเฉียบคมและน่ากลัวยิ่งนัก

จางกุ้ยฮวาตกใจกลัวจนส่ายหน้าเป็นพัลวัน “ไม่! ไม่ใช่ฉัน! ฉันไม่ได้ขโมยเงิน!”