กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อเห็นลูกชายอยู่ในสภาพนี้ แม่หลิวก็รู้สึกทนดูไม่ได้อยู่บ้าง
พ่อหลิว “ไม่ต้องไปสนใจ ไปกันเถอะ”
“พ่อครับ!!”
น้ำเสียงของพี่ใหญ่หลิวทั้งน่าเวทนาและจนปัญญา
พ่อหลิวถลึงตาใส่เขาหนึ่งที เอ่ยด้วยความผิดหวังระคนโกรธเคืองที่อีกฝ่ายไม่ได้ดั่งใจ
“ถ้าแกยังร้องขออีกแม้แต่คำเดียว แกก็ไสหัวออกไปจากตระกูลหลิวซะ ฉันจะไม่ยอมรับแกเป็นลูกชายอีก!”
พูดจบ พ่อหลิวก็พาแม่หลิวและคนอื่น ๆ เดินจากไปทันที
หลินเสี่ยวโต้วเดินอยู่รั้งท้าย
เพิ่งจะก้าวพ้นห้องผู้ป่วย ก็ได้ยินเสียงฝ่ามือดังฉาดแว่วมาจากข้างใน
“ไอ้ขยะเปียก! แม้แต่พ่อแม่แกยังจัดการไม่ได้!”