ตอนที่ 70 ได้ลูกหมีสีน้ำตาลขนฟู

ภายในถ้ำที่มืดมิดและลึกเข้าไป แสงสว่างสลัวรางเป็นพิเศษ

ในถ้ำเงียบสงัดไร้เสียง มีเพียงกองฟืนที่ลุกโชนกองนั้นส่งเสียงเปรี๊ยะ ๆ ใสกระจ่างออกมาเป็นระยะ ทำลายความเงียบสงบนี้

แสงอัคคีสั่นไหว ส่องสว่างผนังหินและพื้นดินโดยรอบ ทั้งยังนำพาความอบอุ่นและแสงสว่างมาสู่ทั่วทั้งมิตินี้เล็กน้อย

บนกองไฟมีหม้อดินเผาเก่าคร่ำคร่าวางอยู่ใบหนึ่ง

ปากหม้อปิดสนิท แต่กลับได้ยินเสียงปุด ๆ แผ่วเบาดังออกมาจากข้างในเป็นระลอก

--นั่นคือเสียงเฉพาะตัวยามซุปไก่เดือดพล่านจนผุดฟอง

เมื่อเวลาผ่านไป กลิ่นหอมเข้มข้นเย้ายวนใจสายนั้นก็ค่อย ๆ ลอยตลบอบอวล คละคลุ้งไปทั่วทุกซอกทุกมุม

กลิ่นหอมสายนี้ราวกับมือที่ไร้รูปคู่หนึ่ง สะกิดเร้าต่อมรับรสของทุกคนอย่างแผ่วเบา

ภายในใจอันสงบนิ่งของทุกคนเกิดระลอกคลื่น พยาธิความอยากในท้องก็เริ่มขยับเขยื้อนเคลื่อนไหว

ลิงจมูกเชิดเสี่ยวจินทนไม่ไหวเป็นตัวแรก