เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อได้ยินจางเหลียนพูดเช่นนี้ ก็มีป้าปากไวคนหนึ่งด่าขึ้นมาทันที:
“หน้าด้าน เสื้อผ้าถอดออกหมดแล้ว ยังจะมาแถแก้ตัวตรงนั้นอีก!”
“มันไม่ใช่อย่างนี้นะ!” จางเหลียนใช้มือข้างหนึ่งบังหน้าอกไว้ มืออีกข้างหยิบเสื้อผ้าสกปรกที่อยู่ด้านข้างขึ้นมา รีบอธิบายอย่างลนลาน:
“ฉันกับซานไหลจื่อตกลงไปในหลุมมูลสัตว์ บนตัวสกปรกมาก ถึงได้มาอาบน้ำที่แม่น้ำนี่!”
พอได้ยินคำนี้ ทุกคนต่างก็อดหัวเราะไม่ได้
“ฮ่า ๆ ๆ ขำจะตายอยู่แล้ว กลางดึกวิ่งมาหลังเขาตกลงไปในหลุมมูลสัตว์แล้วมาอาบน้ำงั้นเหรอ เธอพูดคำนี้ออกมาใครจะไปเชื่อกันล่ะ!”
“นึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าเยาวชนปัญญาชนจางคนนี้ปกติเห็นดูอ่อนหวานนุ่มนวล แต่เวลาพูดจาแท้จริงแล้วกลับสับสนวกวน พูดจาโกหกไร้สาระทั้งเพ!”
“ฉันไม่ได้โกหกนะ!” จางเหลียนสวมเสื้อท่อนบนด้วยความลนลาน สายตามองขอความช่วยเหลือไปยังซานไหลจื่อ: