กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลินเสี่ยวโต้วชะงักไปเล็กน้อย เลิกคิ้วขึ้นแล้วเอ่ยว่า
“นายยังไม่เคยเห็นหน้าตาฉันเลย ก็กล้าตกปากรับคำมั่วซั่วแล้ว ไม่กลัวว่าฉันจะเป็นผู้หญิงอัปลักษณ์หรือไง”
โจวชิงหล่างส่ายหน้าเบา ๆ “ผมไม่ใช่คนที่จะตัดสินใครจากรูปลักษณ์ภายนอกมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว”
หลินเสี่ยวโต้วหัวเราะ “แต่ฉันหน้าตาน่าเกลียดจริง ๆ นะ บนหน้ามีรอยแผลเป็นเบ้อเริ่มเลย นายจะไม่รังเกียจเหรอ”
โจวชิงหล่างยังคงส่ายหน้า “ไม่รังเกียจ”
หลินเสี่ยวโต้วรู้สึกสงสัยอยู่บ้าง “ทำไมล่ะ ดูเหมือนพวกเราเพิ่งจะเคยเจอกันแค่สองครั้งเองไม่ใช่เหรอ”
“เพราะซุปที่คุณทำอร่อยมาก เป็นซุปที่อร่อยที่สุดที่ผมเคยกินมาในชีวิตนี้”