ตอนที่ 56 ความรู้สึกแบบนั้นต้องดีงามมากแน่

หลินเสี่ยวโต้วไม่รู้เลย

ว่าเพียงเพราะอาหารธรรมดา ๆ มื้อหนึ่ง เธอจะได้ผูกวาสนากับใครบางคนเพราะเหตุนี้

เวลานี้เธอยังคงครุ่นคิดว่าจะตกแต่งบ้านไม้หลังนี้อย่างไรดี

บ้านไม้หลังนี้มันโล่งเกินไปจริง ๆ ต้องวางของตกแต่งสักหน่อยถึงจะดี

ในมิติของเธอมีเครื่องเรือนไม่น้อยที่กวาดริบมาจากตระกูลหลินเดิมและตระกูลหลินสายการแพทย์

ทว่ากลับไม่อาจนำออกมาปุบปับได้ หากไม่มีที่มาที่ไป คนอื่นก็คงจะสงสัยเอา

พอล้างชามและตะเกียบจนสะอาด หลินเสี่ยวโต้วก็ไปที่บ้านหัวหน้ากองการผลิตรอบหนึ่ง

หัวหน้ากองการผลิตและภรรยาหัวหน้ากองการผลิตเห็นเธอ จึงเอ่ยชวนเธอกินข้าวเที่ยงอย่างกระตือรือร้น

หลินเสี่ยวโต้วบอกว่ากินมาแล้ว พร้อมกับเอ่ยถามหัวหน้ากองการผลิตว่าไปสั่งทำเครื่องเรือนได้ที่ไหน

หัวหน้ากองการผลิตเอ่ยปากว่า “หมู่บ้านเรามีช่างไม้สกุลอู๋อยู่คนหนึ่ง นิสัยใจคอใช้ได้ เธอไปบ้านเขาเถอะ”