ตอนที่ 51 ผู้ชายหน้าตาดีเป็นคนตาบอด

ลิงจมูกเชิดเสี่ยวจินก็ฉลาดไม่เบา ถ่มน้ำลายใส่เสร็จก็เผ่นแน่บหนีไปทันที

มันกระโดดโลดเต้นไปทั่วทุกทิศ รูปร่างปราดเปรียวและมีความคล่องแคล่วอย่างยิ่ง

หลินเสี่ยวโต้วไล่จับอยู่นานสองนาน แต่กลับคว้าขนไม่ได้สักเส้นเดียว

สุดท้ายก็เหนื่อยจนหอบแฮ่ก ทั้งยังสะดุดล้มลงไปนอนคว่ำอยู่กับพื้นอยู่นานไม่ลุกขึ้นมา

ลิงจมูกเชิดสีทองเสี่ยวจินเห็นท่าทางซมซานของเธอ ก็แยกเขี้ยวหัวเราะร่าอย่างมีความสุข

มันกระโดดหยอย ๆ วิ่งเข้ามา แล้วใช้อุ้งมือเขี่ยเส้นผมของเธอไปมา

เมื่อเห็นว่าไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองเลย มันจึงวางใจแล้วหิ้วกล้วยหวีนั้นที่อยู่ข้างเท้าของหลินเสี่ยวโต้วมา

มันนั่งลงข้าง ๆ อย่างไม่ระแวดระวังแม้แต่น้อย แล้วเริ่มกินกล้วยอย่างเอร็ดอร่อยเบิกบานใจ