ตอนที่ 47 ได้รับการต้อนรับจากเยาวชนปัญญาชนรุ่นเก่า

แม้เสี้ยนไม้ที่กีบเท้าหน้าของวัวเหลืองเฒ่าจะถูกถอนออกแล้ว แต่ก็ยังมีแผลอยู่บ้าง

หัวหน้ากองการผลิตกังวลว่ามันจะรับน้ำหนักจนบาดเจ็บ จึงตัดสินใจให้เกวียนบรรทุกเฉพาะสัมภาระ ส่วนคนอื่น ๆ ทั้งหมดต้องเดินเท้าลงชนบท

ต่อการตัดสินใจของหัวหน้ากองการผลิต แม้พวกเยาวชนปัญญาชนจะมีความไม่พอใจ แต่ก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไรมาก

เพราะอย่างไรหัวหน้ากองการผลิตก็มีตำแหน่งใหญ่ที่สุดในหมู่บ้าน

ภายภาคหน้าพวกเขาต้องใช้ชีวิตอยู่ในหมู่บ้านไปอีกตั้งหลายปี ย่อมไม่อาจล่วงเกินเขาได้

เกวียนเคลื่อนตัวได้เร็ว ตาแก่หลี่เตรียมจะบังคับเกวียนล่วงหน้าไปก่อน

แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด วัวเหลืองเฒ่ากลับไม่ยอมขยับอีกครั้ง ทั้งยังเอาแต่หันหัวกลับมามองไม่หยุด

คราวนี้ตาแก่หลี่กลับฉลาดขึ้นมาทันควัน

“หัวหน้ากองการผลิต เจ้าเฒ่าเหลืองนี่คงอยากจะไปพร้อมกับเยาวชนปัญญาชนหลินน่ะสิ”