ตอนที่ 34 คลังสมบัติน้อย ฉันมาอีกแล้ว

โดยทั่วไปแล้วนกแก้วที่ฉลาดมักจะจำคนได้

แต่วันที่คุณปู่หวังเดินเล่นกลับมานั้น ท้องฟ้าก็มืดสนิทแล้ว

นกแก้วมองไม่เห็นชัดเจนเลยสักนิดว่าเป็นใคร

และเหตุผลที่มันพูดแบบนั้น ล้วนเป็นเพราะเถียวเถียวสอนทั้งสิ้น

เมื่อวานตอนเย็นก่อนที่หลินเสี่ยวโต้วจะจากไป เธอจงใจให้เถียวเถียวกระโดดขึ้นไปบนตัวนกแก้ว แล้วตามมันกลับบ้านไป

เถียวเถียวเป็นสัตว์ที่เปิดสติปัญญาวิญญาณแล้ว สัตว์ทั่วไปล้วนต้องยอมรับคำสั่งของมัน

เจ้าเด็กน้อยทั้งสองตัวอยู่ด้วยกันหนึ่งคืนจนคุ้นเคยกันแล้ว เถียวเถียวสั่งให้มันพูดอะไร มันก็พูดอย่างนั้น

เดิมทีศาสตราจารย์หวังก็มีความกตัญญูมากอยู่แล้ว ยิ่งรักใคร่นกแก้วที่พ่อทิ้งไว้ให้อย่างยิ่ง

เขาไม่มีทางสงสัยนกแก้วของบ้านตัวเองอย่างเด็ดขาด

นี่ก็เป็นแผนการของหลินเสี่ยวโต้วเช่นกัน