ตอนที่ 31 แม่หนู ฉันติดค้างบุญคุณเธอหนึ่งครั้ง

เมื่อถึงตอนเย็น หลินเสวี่ยเฟยก็กลับมาด้วยท่าทางหงอยเหงา

หลินเสี่ยวโต้วเห็นท่าทางของเธอปราดเดียว ก็รู้ทันทีว่าเรียนจบไม่สวยเสียแล้ว

ก็ไม่แปลก ตัวเอกชายสูญเสียสินค้าล็อตใหญ่ขนาดนั้น อารมณ์ย่อมไม่มีทางดีแน่

ยามนี้ลูกสาวตัวปลอมยังวิ่งไปร้องห่มร้องไห้ปรับทุกข์อีก ตัวเอกชายจะไปเอาความอดทนจากไหนมาคอยโอ๋เธอเล่า

ในช่วงเวลากินข้าวเย็น

หลินเจิ้งหมินกับอู๋หย่าทะเลาะกันเพราะเรื่องเล็กน้อย

สองคนไม่มีใครยอมใคร ขัดแย้งกันจนบรรยากาศย่ำแย่อย่างยิ่ง

หลินเสวี่ยเฟยอยู่คั่นตรงกลาง เกลี้ยกล่อมใครก็ไม่สำเร็จ ร้อนรนจนแทบจะร้องไห้

อู๋หย่าถูกกวนใจจนหมดความอดทน โฮกขึ้นมาคำหนึ่ง:

“ร้องอะไรกันนักหนา! ก็เพราะแกนั่นแหละ! แกยังมีหน้ามาร้องอีก!”