ตอนที่ 23 หลินเสี่ยวโต้วรับกลับบิดามารดาแท้ ๆ

หลังจากมองส่งทั้งสองคนจากไปแล้ว

อู๋หย่าเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้ากังวลใจเต็มประเปรียบ “พี่หมิน จะทำยังไงดีล่ะคะ

ถ้าถูกเทียนจวิ้นสืบรู้เข้าว่าเสวี่ยเฟยเป็นคนชนคน จะทำให้ไม่อยากไปมาหาสู่กับเธออีกหรือเปล่า”

เธออุตส่าห์ตั้งตารอคอยจนได้ลูกเขยที่ยอดเยี่ยมมาสักคน จะปล่อยให้หลุดมือไปแบบนี้ไม่ได้

เธอมักจะเอาไปโอ้อวดต่อหน้าบรรดาพี่น้องเพื่อนฝูงรุ่นราวคราวเดียวกันอยู่เสมอ

ถ้าถูกพวกหล่อนรู้เรื่องนี้เข้า คงได้หัวเราะเยาะจนตายแน่

หลินเจิ้งหมิน “อย่าเพิ่งร้อนใจ นิสัยของเธอนี่แหละที่ลนลานง่ายเกินไป เมื่อครู่ก็เกือบจะเผยพิรุธออกมาแล้ว”

อู๋หย่าเม้มริมฝีปาก “ฉันก็เป็นห่วงเสวี่ยเฟยนี่นา...”

หลินเจิ้งหมินเหลือบมองเธอแวบหนึ่งอย่างเรียบเฉย ไม่อยากจะเปิดโปงความคิดในใจของเธอ

ครู่ใหญ่ เขาจึงเอ่ยปากขึ้นว่า