เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 483 สับสน!
จักรพรรดิหยวนเดินอยู่คนเดียวในดินแดนร้าง ไม่รู้ว่าผ่านมากี่หมื่นยุคแล้ว
กาลเวลาในที่แห่งนี้แตกสลายไปนานแล้ว ปีเดือนไม่เหลือมาตรวัด ราวกับบ่อน้ำนิ่งสนิทที่จมลึกลงไปไม่สิ้นสุด
ดาวใหญ่ผุพังนับไม่ถ้วน ลอยอยู่ราวเกาะหลุมศพโดดเดี่ยวในความว่างเปล่ามืดมิด แขวนนิ่งอยู่กลางห้วงลึกอันไร้ขอบเขต และพ่นหมอกพิษเน่าเหม็นออกมาไม่ขาดสาย แพร่ซึมเข้าไปในกาลอวกาศรอบข้าง
เขาเดินไปอย่างสบาย ๆ สีหน้าเฉยเมย ทุกครั้งที่เจอดาวใหญ่ผุพังสักดวงก็แค่ยกมือปัดเบา ๆ
เสียงครืนหนึ่งครั้ง ดวงดาวแตกสลาย สัตว์ประหลาดชั่วร้ายนับไม่ถ้วนที่งอกขึ้นมาบนนั้นก็พินาศไปด้วย กลายเป็นความว่างเปล่าสนิท
ทางสายนี้เขาเดินมานานเกินไปแล้ว เขาจำไม่ไหวแล้วว่าทำลายดาวหลุมศพไปกี่ดวง
แต่ดินแดนร้างนี้กว้างใหญ่ไร้ขอบเขต ราวกับเป็นแดนตายที่มีอยู่ชั่วนิรันดร์ตั้งแต่ก่อนฟ้าเปิด มองไม่เห็นปลายทาง มองไม่เห็นฝั่งตรงข้าม