เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 473 จบสิ้นมหาวิบัติ!
จักรพรรดิหยวนยืนอยู่บนยอดสูงสุดของที่ราบสูงโกลาหล ผมดำสยายพริ้วราวม่านน้ำตก ชุดคลุมยาวสีแดงเข้มสะบัดพลิ้วในลมกรรโชกแห่งความโกลาหล
กระบี่จักรพรรดิสวรรค์สยบโลกอยู่ในกำมือเขา ตัวกระบี่มีประกายทองวูบวาบเลือนราง สั่นครางเบา ๆ อย่างไร้เสียง นั่นคือความยินดีที่ได้กลับคืนสู่นายของมัน
เขาเงยสายตาขึ้นมองไปยังร่างอสูรเบื้องหน้าอย่างสบาย ๆน่าสะพรึงที่ใหญ่โตค้ำฟ้า
ดวงตาคู่นั้นไม่มีความเย็นชาและความเหี้ยมสังหารเหมือนจักรพรรดิหยวนผมขาวอีกต่อไป กลับเผยความมึนงงว่างเปล่า ราวกับคนที่เพิ่งตื่นจากฝันยาวนานและยังแยกไม่ออกว่าฝันกับความจริงคืออะไร
“แกไม่ตายจริง ๆ เหรอ?! เป็นไปได้ยังไง?”
เสียงของอสูรดั่งฟ้าร้องโกลาหล สั่นสะเทือนทั้งที่ราบสูง เต็มไปด้วยความตกใจและความหวาดระแวงอย่างเหลือเชื่อ
ร่างมหึมาที่กินพื้นที่หนึ่งในสามของที่ราบสูงเอนถอยไปเล็กน้อย ดวงตานับไม่ถ้วนกะพริบวูบวาบอยู่ในหมอกควันสีเทาดำ พยายามหาช่องโหว่หรือคำอธิบายจากตัวจักรพรรดิหยวน