เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 463 ต้นตอ (5,000 ตัวอักษร)
เตรียมทัพมาสิบปี ในที่สุดก็ถึงวันออกศึก
กล่องโบราณกาลเวลาปล่อยแสงสีเงินนับร้อยล้านสาย ประตูเคลื่อนย้ายโบราณที่ทอดข้ามวังบรรพชนค่อย ๆ ขยายออกไปสู่ส่วนลึกของห้วงโกลาหล
อีกฟากของประตูไม่มีทั้งดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดาว ภูเขา แม่น้ำ หรือแผ่นดิน มีเพียงหมอกแห่งความผุพังสีเทาที่กว้างไกลสุดลูกหูลูกตากำลังม้วนตัวขึ้นลง ที่นั่นคือทะเลอัปมงคลซึ่งปกคลุมพิภพแท้มาหลายร้อยล้านปี เป็นแดนมรณะที่จักรพรรดิโบราณจากยุคสมัยนับไม่ถ้วนต้องจบชีวิตลงอย่างเจ็บแค้นและทิ้งกระดูกไว้
ตามขอบประตู โซ่เทพแห่งระเบียบดังเปรี๊ยะ ๆ นั่นคือลายมรรคาต้นกำเนิดของกำแพงพิภพแท้ที่กำลังปะทะกับไอขุ่นแห่งความผุพังจากภายนอกอย่างรุนแรง หมอกอัปมงคลสีดำอมเขียวแทรกซึมเข้ามาตามรอยแยกเป็นสาย ๆ แต่พอแตะถูกประตู ก็ถูกแสงมรรคาจักรพรรดิที่ราชสำนักเซียนสะสมมานานแสนนานเผาจนกลายเป็นควันจาง ๆ แล้วหายไป
จักรพรรดิหยวนยืนอยู่หน้าประตู เส้นผมสีขาวถูกลมกรรโชกแห่งโกลาหลพัดจนปลิวสยาย ลายเทพแห่งอำนาจจักรพรรดิผู้ครองบัลลังก์สูงสุดบนฉลองพระองค์สีดำสว่างขึ้นทีละชั้น แสงเทพต้นกำเนิดจากผลึกพิภพแท้ทั้งเจ็ดที่หลอมรวมกันไหลเวียนอยู่บนนั้น