เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 455 จอมเทพผู้ตกต่ำ! ต้นกำเนิดแห่งอัปมงคล! (5พันอักษร)
จักรพรรดิหยวนกุมกระบี่จักรพรรดิสวรรค์สยบโลกไว้ ดวงตาจักรพรรดิอันลึกซึ้งมองทะลุหมอกความโกลาหลซ้อนชั้น แล้วจับจ้องต้นกำเนิดของกลิ่นอายโบราณนั้น
ผมขาวพลิ้วสะบัดตามพลังอำนาจจักรพรรดิอันมหึมา อาภรณ์จักรพรรดิสีดำลวดลายมังกรสะบัดกระพือเสียงดัง รัศมีจักรพรรดิเซียนสิบสองรอบทั่วร่างราวดวงอาทิตย์อมตะแต่โบราณกาล แผดเผาอย่างร้อนแรง
เสียงหนึ่งเก่าแก่ผ่านกาลเวลาหมื่นยุคสั่นสะเทือนทั้งจักรวาล ราวกับค่อย ๆ ลอดออกมาจากสุสานโบราณที่หลับใหลมานับไม่ถ้วนปี: “ไม่คิดว่าในยุคหลัง ยังจะมีสิ่งมีชีวิตบำเพ็ญจนเป็นจักรพรรดิเซียนสิบสองรอบได้ แถมยังฝึกวิชาสวรรค์เก้าห้าจักรพรรดิบัญชาอีก!”
น้ำเสียงนั้นแฝงความสะเทือนใจที่ทับถมตามกาลเวลา ปนกับการหวนระลึกอันซับซ้อน ราวกับข้ามผ่านกาลเวลาหมื่นยุค ในที่สุดก็พบผู้ที่สามารถสนทนาเรื่องเต๋ากับตนได้อย่างทัดเทียม
จักรพรรดิหยวนไม่รีบลงมือ
เขาถือกระบี่ยืนนิ่ง แววตาเรียบสงบ น้ำเสียงหนักแน่นราวศิลา: “เจ้ากับข้าเดิมทีไม่มีเรื่องแค้นฝังใจกัน มหาวิบัติแห่งความผุพังใกล้จะมาถึง เจ้ายังตั้งใจจะเป็นศัตรูกับข้าหรือ?”
ตอนนี้สิ่งที่แบกอยู่บนบ่า ไม่ใช่ผลได้ผลเสียของตัวเองคนเดียวอีกต่อไป
ถ้าเป็นเมื่อก่อน ด้วยสันดานชอบฆ่าฟันของเขา คงไม่พูดสักครึ่งประโยค ชักกระบี่ฟันตรงเข้ามาแล้ว
แต่ตอนนี้ เขาคือจักรพรรดิสวรรค์