เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 447 ข้า...อ่อนแอหรือไง?
จักรพรรดิหยวนนั่งลงอย่างเงียบๆ ตรงข้ามกับชายชราอีกฟากของแท่นหิน มองสบกันข้ามอากาศ
ห้องลับนี้แคบและเรียบง่าย โล่งว่าง มีเพียงแท่นหินเก่าแก่แท่นหนึ่ง กับชาใสสองถ้วยที่เริ่มเย็นลง ไม่มีข้าวของอื่นใดเกินกว่านั้นอีก
ผนังทั้งสี่ด้านเต็มไปด้วยลวดลายโบราณที่กะเทาะร่อน อักขระยันต์ส่วนใหญ่มอดดับเงียบไปนานแล้ว เหลือเพียงแสงวิญญาณบางๆ เป็นเส้นสาย วนเวียนจางๆ อยู่ตามร่องลายบนผนัง ไม่เคยขาดหายมาช้านาน
ที่นี่เป็นแดนลับที่ลึกที่สุดในชั้นใต้สุดของฐานสำนักงานใหญ่สมาคมการค้าฝู่เทียน ค่ายกลต้องห้ามซ้อนกันหลายชั้นปิดผนึกรอบด้าน ต่อให้เป็นเซียนฮ่องเต้ผู้ยิ่งใหญ่ใช้จิตสัมผัสอันสูงสุด ก็ยากที่จะล่วงรู้ที่นี่ได้แม้เพียงเสี้ยว
อีกฟากของแท่นหิน ชายชรานั่งนิ่งไม่ไหวติง ดวงตาแก่ขุ่นมัวจ้องมองจักรพรรดิหยวนเงียบๆ ไม่ลุกขึ้น ไม่คำนับ ท่าทีเรียบเฉย
จักรพรรดิหยวนไม่แยแสเลย
เขายกถ้วยชาขึ้นจิบชาที่เริ่มเย็นลงหนึ่งอึก วางลงบนแท่นเบาๆ แล้วจึงค่อยเอ่ยเสียงหนักแน่นมั่นคง “ท่านเป็นผู้แข็งแกร่งระดับสูงสุด”