เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 381 ขวานเบิกฟ้า!
จักรพรรดิหยวนลองใช้การสั่นพ้องหลอมอำนาจมหามรรคาแห่งการอวสาน โกลาหล และยุคสมัย อยากให้มันกลายเป็นอำนาจมหามรรคาเดียวของตัวเอง
แต่ทำไม่ได้
ตอนที่ต้นกำเนิดสูงสุดกับจิตสัมผัสของเขาหยั่งลึกลงไปในเสาฟ้าสี่สีอันโอฬารนั้น เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่า ในแก่นแท้หลักสามชั้นที่ประกอบขึ้นเป็นอำนาจนี้ การอวสานกับยุคสมัยต่างแสดงความสนิทและยอมรับเขาอย่างแรงกล้า
ร่างสูงสุดของเขามีภาวะแห่งการอวสานหมื่นมรรคาอยู่ในตัวอยู่แล้ว ส่วนผลึกแห่งยุคสมัยในอกก็ยิ่งเป็นแก่นผลึกของพลังแห่งยุคสมัย
สองอย่างนี้กลมกลืนกับเขาเป็นเนื้อเดียวกัน ราวกับว่าเกิดมาก็ควรเป็นของเขาตั้งแต่แรก
แต่ปัญหาอยู่ที่แก่นแท้ชั้นที่สาม คือความโกลาหล
กลิ่นอายมหามรรคาดั้งเดิมอันกว้างใหญ่ ไพศาล โบราณ และโอบรับทุกสรรพสิ่ง ซึ่งเป็นตัวแทนของความโกลาหล กลับผลักไสเขาอยู่อย่างแผ่วเบา
ไม่ใช่การต่อต้านอย่างรุนแรง แต่เป็นความห่างเหินและช่องว่าง ราวกับกำลังบอกว่า ‘เจ้ามีวาสนากับการอวสานและยุคสมัยก็จริง แต่ยังไม่ได้รับการยอมรับอย่างเต็มที่จากตัวความโกลาหลเอง เจ้าได้แต่ยืมพลังของการอวสานกับยุคสมัย แต่ต้นกำเนิดส่วนที่เป็นตัวแทนของความโกลาหลนั้น เจ้าหลอมรวมและยึดไว้แต่ผู้เดียวไม่ได้’
จิตสัมผัสของจักรพรรดิหยวนถอนออกจากเสาฟ้าแห่งอำนาจนั้น เขาครุ่นคิดอยู่กลางห้วงโกลาหล