เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 370 งานเลี้ยงใหญ่! หวังป๋า…หวังป๋า! ข้าคือหวังป๋า (5พัน ตัวอักษร)
ในช่วงเดียวกันนั้น บนผืนทวีปโกลาหล ลมกับเมฆปั่นป่วนไปหมด
ยิ่งใกล้วันงานเลี้ยงใหญ่เข้ามาทุกที สำนักเต๋าแขนงต่างๆ กับเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งจากทั่วทั้งแปดทิศของทวีป ก็เริ่มลงมือกันตั้งแต่เนิ่นๆ
เรือบิน เรือรบ และวังที่บินได้ทั้งหลัง ทั้งแบบหรูหราและแบบโบราณเรียบง่าย ลำแล้วลำเล่า บรรทุกบุคคลสำคัญที่สุดของแต่ละเผ่าแต่ละสำนัก พร้อมของขวัญอวยพรล้ำค่าที่สุด กลายเป็นแสงพาดผ่านท้องฟ้า มุ่งหน้าไปรวมกันที่เมืองไท่หยวน ชายขอบแดนร้างทางตะวันออก ที่ซึ่งสำนักไท่หยวนตั้งอยู่
แค่ไม่กี่ปี เมืองไท่หยวนที่เดิมก็เจริญรุ่งเรืองมากอยู่แล้ว ยิ่งแน่นขนัดไปด้วยผู้คนจนแทบไม่พอที่อยู่
ตัวเมืองขยายแล้วขยายอีก ก็ยังจุไม่พอสำหรับนักบำเพ็ญที่หลั่งไหลมาไม่หยุด
บนท้องฟ้า มักเห็นไอพลังอันแข็งแกร่งพาดผ่านอยู่บ่อยๆ นั่นคือเหล่าผู้ถึงขั้นที่สามสิบสองอันสูงสุด ที่ปกติแทบไม่เคยโผล่หน้าให้เห็นสักครั้ง และยังมีผู้นำของสำนักโบราณที่ซ่อนตัวอยู่ในโลก มาถึงก่อนกำหนดกันหมดแล้ว
โรงเตี๊ยมในเมืองเต็มหมด ราคาที่ดินพุ่งขึ้น แต่ไม่มีนักบำเพ็ญคนไหนบ่นสักคำ ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้นและความคาดหวัง
“ดูนั่น! นั่นรถศึกของเผ่าเทพเถื่อน! โอ้โห บรรพชนขั้นสามสิบสองออกมากันหมดเลย!”
“เรือเทพเมฆาโอสถของสำนักศักดิ์สิทธิ์เมฆาโอสถก็มาถึงแล้ว!!”