เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 364 ทวีปโกลาหล จงฟังคำสั่งของข้า! (4พัน)
“บังอาจนัก!”
บนกำแพงกั้นสมุทรของเมืองเทียนยวน นักพรตหลายร้อยล้านคนหน้าเปลี่ยนสีทันที เสียงด่าทอถาโถมดั่งคลื่นยักษ์ระเบิดออกมา สะเทือนไปทั้งสี่ทิศแปดแดน
คำโอหังของหวงอู๋เชวียคราวนี้ แม้จะพุ่งเป้าไปที่จักรพรรดิหยวนเพียงคนเดียว แต่เหล่านักพรตก็รู้สึกว่าเขากำลังดูถูกทวีปโกลาหลทั้งผืน กำลังเหยียบย่ำเลือดเนื้อและศักดิ์ศรีของนักพรตทุกคนที่ยอมนองเลือดเฝ้าดินแดน
เบื้องบนฟากฟ้าของทะเลโกลาหล ชายชุดของหวงอู๋เชวียพลิ้วไหว เมื่อได้ยินเสียงด่าทอถาโถมจากบนกำแพงเมือง เขาไม่เพียงไม่ลดละ กลับยกมุมปากยิ้มเย็นชาที่เต็มไปด้วยการดูถูกจนถึงขีดสุด
พลังเทวะในร่างเขาท่วมท้น เสียงกึกก้องไปทั่วทุกสารทิศ ทุกคำเย็นยะเยือกเสียดกระดูก
“พวกมดปลวกส่งเสียงเซ็งแซ่ไม่หยุด! รอให้เผ่าศักดิ์สิทธิ์ไท่ชูกับเผ่ามารเทพของข้าบุกทลายเมืองนี้ได้ เมื่อนั้นก็คือวันล่มสลายของพวกเจ้า!”
คำเดียวหลุดปาก ความโกรธก็ลุกโชนเหมือนไฟไหม้ทุ่ง
เหล่านักพรตเฝ้าชายแดนจนตาย รบกันนองเลือดไม่หยุด พวกเขาปกป้องการมีอยู่ของบ้านเกิดเมืองนอน จะปล่อยให้พวกจองหองจากนอกแดนมาหมิ่นเหยียบตามใจได้ยังไง?
พริบตาเดียวทั้งเมืองก็คำรามด้วยความโกรธ คลื่นเสียงถาโถมแทบจะพลิกกำแพงเมืองที่ยาวหลายร้อยล้านลี้ให้คว่ำ