เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 346 ต้อนรับนายน้อยแห่งเผ่า—กลับ—มา!
ชั่วขณะที่จักรพรรดิหยวนก้าวเท้าเข้าประตูทางเข้าสุสานฟ้าดิน ร่างของเขาก็ชะงักไปนิดหนึ่ง จนแทบไม่มีใครสังเกตเห็น
อาการเวียนหัวจากการสลับมิติยังไม่ทันจางหาย ความรู้สึกว่ามีบางสิ่งเรียกหาอยู่จากส่วนลึกที่สุดของสายเลือด เก่าแก่และชัดเจน ก็ทะลักเข้ามาเหมือนน้ำขึ้น ท่วมจิตใจของเขาในพริบตา
ความรู้สึกนั้นอ่อนโยนแต่หนักแน่น ราวกับมีเสียงนับไม่ถ้วนกระซิบอยู่ก้นบึ้งของวิญญาณ คอยชี้ทางและเรียกหาเขา
ตรงหน้าคือโลกอิสระที่แยกตัวออกมาสมบูรณ์ในตัวเอง มีกฎเกณฑ์เก่าแก่ ท้องฟ้าสีเทาหม่น ผืนดินเวิ้งว้างไกลสุดตา
ที่นี่แบ่งเป็นเก้าชั้น หนึ่งชั้นก็คือหนึ่งชั้นฟ้า ยิ่งลงไปก็ยิ่งอันตรายและยิ่งลึกลับ
ใต้เท้ามีสมุนไพรวิญญาณและหญ้าวิเศษสารพัดสีขึ้นอยู่เกลื่อนกลาด แสงเรืองรองไหลวน กลิ่นยาโชยเข้าจมูก ล้วนเป็นยอดสมุนไพรโกลาหลที่หาได้ยากในโลกภายนอก
แต่สายตาของจักรพรรดิหยวนหยุดอยู่บนสมบัติล้ำค่าเหล่านี้เพียงชั่วอึดใจเดียว ก็ทอดลงไปยังความลึกอันไร้ขอบเขตใต้เท้า
ที่นั่น นอกจากเสียงเรียกอันแรงกล้า เขายังสัมผัสได้ถึงความโศกเศร้าที่บรรยายไม่ถูก ตกตะกอนมาก็ไม่รู้กี่ยุคกี่สมัย
นั่นไม่ใช่เสียง ไม่ใช่ภาพ แต่เป็นเศษอารมณ์ที่แผ่ซ่านอยู่ในกฎเกณฑ์ชั้นล่างสุดของมิติ มันสั่นพ้องกับสายเลือดของเขาเอง ปลุกให้ใจเต้นเป็นระลอก ๆ