เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 320 ปริศนากระดูกสันหลัง ขอบเขตสูงสุดขั้นเก้า (4 พันคำ)
จักรพรรดิหยวนกลับมายังสถานบำเพ็ญอันชั่วร้ายบนสวรรค์ชั้นที่สามสิบหก ซึ่งมีกลิ่นอายแห่งเต๋าอวสานปกคลุมอยู่
เขานั่งขัดสมาธิอยู่ในห้องสงบ กระดูกสันหลังสีดำจากต่างพิภพลอยอยู่ในอากาศตรงหน้า
ข้อต่อกระดูกดูดุร้ายน่ากลัว อักขระบนกระดูกบิดเบี้ยวและเคลื่อนไหวไม่หยุด มันแผ่กลิ่นอายแห่งการกลืนกินและความเงียบงันไร้ชีวิตที่มืดมิดและสูงส่งถึงที่สุด ลอยนิ่งราวกับวัตถุอันตรายโบราณที่ถูกกาลเวลาลืมเลือน
จักรพรรดิหยวนจ้องมันด้วยดวงตาสีเลือด ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่ามันไม่เหมือนอาวุธหรือสิ่งของ แต่เหมือน... กระดูกเพียงชิ้นเดียวที่สิ่งมีชีวิตทรงพลังเกินจินตนาการทิ้งไว้หลังตาย เป็นกระดูกสันหลังส่วนที่แข็งแกร่งที่สุดและเก็บพลังหลักของมันเอาไว้
“กลิ่นอายที่มีต้นกำเนิดเดียวกับข้า...” จักรพรรดิหยวนพึมพำ
เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่าเนื้อแท้ของกระดูกสันหลังชิ้นนี้คล้ายกับพลังมารอวสานในตัวเขาอย่างน่าตกใจ ทั้งสองต่างมุ่งสู่กลิ่นอายแห่งเต๋าขั้นสูงสุดของการสิ้นสุดและการกลืนกิน เพียงแต่กลิ่นอายของกระดูกชิ้นนี้เก่าแก่กว่า บริสุทธิ์กว่า และยังอยู่ในสภาพไม่สมบูรณ์ด้วย
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยกมือขึ้นดีดนิ้ว
พลังอวสานสีแดงเข้มอันบริสุทธิ์สายหนึ่งค่อย ๆ ไหลเข้าไปในกระดูกสันหลังสีดำ ราวกับหนวดที่ยื่นออกไปหยั่งเชิง
หึ่ง!!!