เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 298 อย่าเอาร่างแยกที่อ่อนแอที่สุด...มาขายหน้าที่นี่
เมื่อเผชิญกับการโจมตีที่น่ากลัวจนสังหารบรรพจารย์เต๋าขั้นสูงสุดทั่วไปได้ ร่างจริงของจักรพรรดิหยวนที่อยู่ในจวนเจ้าเมืองก็แค่เหลือบตาขึ้นมองอย่างเฉยชา
“สลาย”
เขางอนิ้วแล้วดีดออกไปเบาๆ
จุดแสงสีแดงเลือดเข้มจัดพุ่งออกจากปลายนิ้ว ราวกับรวมความชั่วร้ายและการทำลายล้างทั้งหมดในโลกเอาไว้
พอจุดแสงพุ่งออกไปก็ขยายใหญ่ขึ้นทันที กลายเป็นลำแสงหายนะสีแดงเลือดที่ทะลุฟ้าดิน พุ่งชนตราประทับเทพอมตะที่กดลงมาอย่างจัง!
ฉ่า!
ไม่มีเสียงระเบิดสะเทือนฟ้าดิน
ทันทีที่ตราประทับเทพอมตะซึ่งดูทรงพลังไร้เทียมทานสัมผัสกับลำแสงหายนะสีแดงเลือด ลายเต๋าไม่ดับสูญที่สลักอยู่บนผิวกลับละลายหายไปและหมองลงอย่างรวดเร็ว เหมือนหิมะและน้ำแข็งที่เจอแดดร้อนจัด!
ตัวตราประทับเองก็เริ่มแตกสลายและสูญสิ้นไป ราวกับแก่นแท้แห่ง “ความเป็นอมตะ” ของมันเป็นแค่เรื่องตลกเมื่ออยู่ต่อหน้าลำแสงหายนะที่ชั่วร้ายถึงที่สุดนี้!