กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 267 พวกที่เรียกว่าชาวสวรรค์เบื้องบน ก็แค่นั้นแหละ
“จงพินาศไปซะ!”
จินหมิงเต๋าจุนกำด้ามดาบ มองลำแสงต้นกำเนิดแห่งการสร้างสรรค์ที่พุ่งกระหน่ำเข้ามา กับกำแพงจักรวาลหลักอันหนาใหญ่อีกชั้นที่อยู่ข้างหลัง แล้วฟันลงไปเต็มแรงแบบเรียบง่าย!
ไม่มีท่วงท่าอะไรหวือหวา มีเพียงพลังอันเด็ดขาด และ “เต๋า” ที่อยู่เหนือความเข้าใจของจักรวาลว่างเปล่าแห่งนี้!
แสงดาบวาบขึ้น!
นั่นคือคมแสงที่ไม่รู้จะเรียกสีอะไร ตอนแรกเล็กเท่าเส้นผม พอวินาทีถัดมาก็เต็มไปทั้งสายตา ราวกับกลายเป็นสีเดียวในความว่างเปล่า
ที่ที่มันผ่านไป ไม่ใช่การตัดขาด แต่คือการลบล้าง!