เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 256 ความแค้นยังมากมายถึงเพียงนี้หรือ?
ชายชราในชุดผ้าฝ้ายยืนอยู่ในช่องโหว่นั้น
ร่างค้อม ใบหน้าเรียบง่ายแบบคนโบราณ สวมเสื้อผ้าป่านเนื้อหยาบธรรมดาที่สุด ราวกับชาวนาในทุ่งนา
เขายืนเงียบ ๆ อยู่หน้าเสาแสงต้นกำเนิดสรรพสิ่งที่พลุ่งพล่านนั้น แต่กลับทำให้ธารแสงที่ควรจะล้างทุกสิ่งได้ แยกทางออกเองแล้วอ้อมเขาไป
ราวกับว่าเขาไม่ควรถูกพลังใดในโลกนี้แตะต้องมาตั้งแต่แรก
แววตาของจวินหลินเทียนจมลงทันที
ใต้ก้นบึ้งดวงตาที่เย็นเยียบราวหุบเหวหมื่นยุคสมัยนั้น เป็นครั้งแรกที่ความปั่นป่วนรุนแรงถึงขีดสุดพลุ่งขึ้นมา
นั่นคือความตกตะลึง ความไม่อยากจะเชื่อ และที่หนักกว่านั้นคือเจตนาฆ่าอันไร้ขอบเขตที่ปะทุขึ้นในพริบตา ราวกับจะเผาเหตุผลให้มอดไหม้จนสิ้น!
“เป็นเจ้า?!”
เสียงของเขาถูกบีบออกมาจากซอกฟัน ความโกรธราวกับจะทะลุขึ้นไปถึงสวรรค์ทั้งเก้า