กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 240 คนของข้า เจ้าก็กล้าลงมือ?
ในแดนฟ้าทุรกันดาร มีนครเซียนที่คึกคักรุ่งเรืองอยู่เมืองหนึ่ง
ฉินถิงที่กำลังยืนรออย่างใจจดใจจ่ออยู่หน้าแผงวาดน้ำตาล รอให้ภาพมังกรสายฟ้าเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา ขมวดคิ้วเล็ก ๆ เข้าหากันแน่น
บารมีระดับสูงสุดอันกว้างใหญ่ไพศาลแผ่ลงมาปกคลุม ทำให้ต้นกำเนิดสายฟ้าบริสุทธิ์ทั่วกายเขาหมุนเวียนเองโดยอัตโนมัติ เปล่งแสงสีม่วงเรือง ๆ ออกมา ต้านแรงกดดันไว้ได้ส่วนใหญ่
เขาเบะปากน้อย ๆ ไม่พอใจสุด ๆ “ทำไมมาหาเราอีกแล้วเนี่ย...บอกแล้วไงว่าเราไม่ใช่จอมราชันสายฟ้า!”
เขาเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีม่วงราวกับแก้วผลึกมองไปทางขอบฟ้า แล้วหันไปมองหุ่นโบราณทั้งสี่ที่ยืนตระหง่านราวกับศิลาและกำลังต้านทานแรงกดดันอยู่เหมือนกัน