กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 203 คนเปรียบคน ช่างทำให้โมโหตายจริง ๆ
บนแท่นบูชา ฝาโลงของโลงหินเก่าแก่โบราณนั้นไม่รู้ว่าเลื่อนเปิดออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ เอียงพิงอยู่ข้าง ๆ
ในโลงไม่มีกระดูกหรือร่างที่ทิ้งไว้เลยสักชิ้น
มีเพียงร่างเล็ก ๆ ร่างหนึ่ง กำลังเกาะขอบโลง ค่อย ๆ พยุงตัวยืนขึ้นอย่างโซซัดโซเซ
นั่นคือเด็กชายอายุราวสี่ขวบ ตัวเล็กนิดเดียว สวมชุดรบสีม่วงที่เนื้อผ้าเปล่งประกายระยิบระยับ มีลายสายฟ้าแน่นขนัด ชุดรบแม้จะตัวเล็กแค่ไหน แต่ก็แผ่ความน่าเกรงขามที่ติดตัวมาแต่กำเนิดออกมา
ผมดำสนิทของเขาไม่ยาว ทิ้งตัวเรียบแนบศีรษะ ปลายผมแต่ละเส้นยังมีประจุสายฟ้าสีม่วงเล็ก ๆ พันอยู่ ส่งเสียงเปรี๊ยะ ๆ