เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 184 พวกเจ้าอยากตายนัก ข้าก็จะให้สมใจ
ฟ้าดินกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต จักรวาลใหญ่เงียบสงบมานับหมื่นยุค!
หอกศึกมังกรโลหิตเล่มหนึ่งพุ่งทะลุกำแพงออกมา ปลายหอกสีแดงฉานฉีกความมืดโบราณเป็นชิ้นๆ ฟันทำลายกำแพงมิติที่ซ้อนกันเป็นชั้นๆ จนแตกกระจาย ประกายคมกริบน่ากลัวสุดขีด!
ทั้งในและนอกดาวโบราณจักรพรรดิฟ้าผ่า นักบำเพ็ญหมื่นล้านคนกลั้นหายใจกันหมด
สายตานับไม่ถ้วนจับจ้องไปที่ผืนท้องฟ้าดาวที่ปั่นป่วนผืนนี้
บนเรือเหาะชมศึกที่ลอยอยู่กลางอวกาศนอกเขตลำแล้วลำเล่า รูม่านตาของนักบำเพ็ญทุกคนหดวูบ ในดวงตาจารึกภาพเงาร่างโดดเดี่ยวสูงส่งองอาจนั้นไว้แน่นไม่วาง
จักรพรรดิหยวนในชุดคลุมจักรพรรดิสีดำสนิท สะบัดพลิ้วตามลม เท้าเหยียบเศษดาวที่แตกละเอียด ก้าวเดินมั่นคง ย่างเข้ามาในโลกจากความมืดไม่สิ้นสุดทีละก้าว แรงกดดันแผ่ปกคลุมไปทั้งแปดทิศ
“บ้าไปแล้ว...นี่มันฝืนฟ้าจริงๆ!” บางคนใจสั่นสะท้าน พึมพำเบาๆ — เต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
“คนเดียวต้านสามจอมสวรรค์ ใจกล้าขนาดนี้ หาไม่ได้ทั้งทะเลดาว!” นักบำเพ็ญอีกคนกำหมัดแน่น เลือดในกายเดือดพล่าน เอ่ยชมด้วยเสียงหนัก
ในจังหวะที่ศึกใหญ่กำลังจะปะทุ เงาร่างหญิงงามระหงก็พุ่งออกมากลางอากาศทันใด ขวางอยู่ระหว่างจักรพรรดิหยวนกับจอมสวรรค์ทั้งสี่