กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 173 เรื่องนี้ ไม่อาจจบลงแบบดี ๆ
ผ่านไปสามร้อยปีในพริบตา
ภูเขาวิญญาณหยุนเหมี่ยว ภายในถ้ำบำเพ็ญระดับฟ้า
ความเงียบสงัดถูกปกคลุมด้วยม่านแสงค่ายกล มีเพียงลายค่ายกลบนพื้นสว่างวาบแล้วดับลงเป็นจังหวะ ดูดกลืนและพ่นออกซึ่งพลังต้นกำเนิดฟ้าดินอันกว้างใหญ่ไพศาล
บนแท่นหยก จักรพรรดิหยวนนั่งขัดสมาธิ อาภรณ์มังกรสีดำสนิทไม่มีฝุ่นแม้แต่เม็ดเดียว ผมขาวดั่งหิมะทิ้งตัวลงข้างไหล่
ดวงตาทั้งสองของเขาปิดลงเล็กน้อย กลิ่นอายรอบตัวหนักแน่นนิ่งสงบราวห้วงสมุทรลึก มีเพียงเสียงคำรามต่ำ ๆ จากภายในร่างกาย ราวกับแม่น้ำสายใหญ่ทะลักไหล ราวกับจักรวาลก่อเกิดและดับสูญ