กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 169 สมควรเป็นลานบำเพ็ญของราชสำนักจักรพรรดิข้า!
“ใครกล้ารุกรานสำนักอัสนีเก้าชั้นฟ้าของข้า?!”
จอมแท้เหลยหวงลุกขึ้นพรวด ก้าวเดียวออกจากตำหนักอัสนีสะท้าน
มหาเทพอีกแปดคนตามออกมาข้างหลัง สีหน้าล้วนเคร่งขรึม
เก้าร่างทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้า มองออกไปนอกแดน
เห็นในความว่างเปล่า มีร่างหนึ่งในฉลองพระองค์ดำสนิทของจักรพรรดิยืนเอามือไพล่หลัง ผมขาวดั่งหิมะทิ้งตัวลง แววตาสงบแต่ลึกล้ำดุจเหวสวรรค์หมื่นยุค
ข้างหลังเขามีคนหนึ่งตามมา ก็คือหวังหลินนั่นเอง
“จอมแท้...” มหาเทพผมแดงรูม่านตาหด
สายตาของจอมแท้เหลยหวงจับอยู่ที่จักรพรรดิหยวน ใจกลับจมวูบลง
ไม่ชอบมาพากล