เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167 หวังหลิน! พิภพโบราณแห่งอัสนี
แดนอัสนีอันไร้สิ้นสุด กว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต
จักรพรรดิหยวนยืนอยู่นอกใจกลางทะเลอัสนี สายตากวาดมองไปรอบ ๆ
ที่นี่เป็นเพียงแดนอัสนีแห่งหนึ่งของจักรวาลหลัก แต่ความกว้างใหญ่ก็เทียบได้กับจักรวาลเสวียนหวงทั้งใบในอดีต
แสงอัสนีไหลทะลักดั่งดวงดาวนับร้อยล้านล้านดวง กลิ่นอายแห่งการทำลายล้างอบอวลไปทุกตารางนิ้วของความว่างเปล่า จอมแท้ธรรมดา ๆ ถ้าก้าวเข้ามาที่นี่ ในชั่วพริบตาก็ต้องกลายเป็นเถ้าถ่าน
เขาหลอมรวมแก่นอัสนีไปแล้ว จึงสั่นพ้องกับแดนนี้ แค่นึกในใจก็รู้ขอบเขตได้ทันที
กำลังจะจากไป ทันใดนั้นความคิดของจักรพรรดิก็ขยับขึ้นมาเล็กน้อย
มีกลิ่นอายอ่อน ๆ สายหนึ่งส่งมาจากที่ใดที่หนึ่งบริเวณชายขอบแดนอัสนี
“ขอบเขตชางเทียน...ฟ้าดินกฎเกณฑ์ที่สมบูรณ์ถึงสองแสนลี้?” จักรพรรดิหยวนยิ้มบาง ๆ
พลังของแดนอัสนีนี้ แม้แต่ขอบเขตอมตะก็ยังทนอยู่ได้ไม่นาน นับประสาอะไรกับแค่ขอบเขตชางเทียน