กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 156 วิหารซวี
เส้นทางเดินเรือกลางความว่างเปล่าเป็นสีน้ำเงินหม่น เงียบสงัดไร้ชีวิต
เรือเสวียนหวงเคลื่อนไปด้วยความเร็วคงที่ในช่องทางที่เต็มไปด้วยแสงสีพิสดาร ราวกับสัตว์ยักษ์ที่ไม่ส่งเสียงใด
บนผิวเรือ อักขระแสงจักรวาลเปล่งประกายสีทองเข้มอย่างสม่ำเสมอ คอยต้านกระแสปั่นป่วนของกาลอวกาศที่บิดเบี้ยวอยู่ด้านนอก
เผลอเพียงไม่นาน เวลาที่นับอยู่ภายในเรือก็ผ่านไปแล้วสามพันปี
ในเส้นทางที่ทั้งเวลาและพื้นที่ไม่มีความหมายแน่ชัดแห่งนี้ สามพันปีเหมือนผ่านไปเพียงชั่วพริบตา แต่ก็เหมือนยาวนานชั่วนิรันดร์
หากค่ายกลแกนกลางของเรือไม่ได้บันทึกจังหวะการไหลของเวลาเอาไว้เอง ก็คงไม่มีใครรู้ว่าเดินทางมานานเท่าไรแล้ว
ภายในตำหนักสวรรค์ศูนย์กลาง