เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 121 ยอดคนฟ้าประทาน เสน่ห์หาที่เทียบไม่ได้
ในห้องทรงพระอักษร
บรรยากาศชักแปลก ๆ
ชือยืนอยู่ตรงนั้น ชุดคลุมสีเทาขาดไปหลายจุด ปลายแขนเสื้อยังเปื้อนเศษประกายเงินอันเป็นเอกลักษณ์ของแม่น้ำกาลเวลา ลมหายใจขึ้น ๆ ลง ๆ ไม่นิ่ง
เขามีชีวิตมาหลายยุคหลายสมัย เคยเห็นจักรวาลเกิดแล้วดับ เคยเห็นอัจฉริยะผงาดขึ้นแล้วล้มหายไปนับไม่ถ้วน แต่ไม่เคยเละเทะอย่างวันนี้มาก่อน
ไม่สิ ไม่ใช่เละเทะ แต่เป็นความสิ้นหนทางอย่างสิ้นเชิง
การประลองเมื่อครู่บนแม่น้ำกาลเวลา เขาออกแรงเต็มที่แล้ว ถึงขั้นใช้วิชาลับต้องห้ามต้นแบบที่ไม่ได้เผยออกมาหลายยุคหลายสมัย แต่กลับฉีกชายเสื้อของจักรพรรดิหยวนไม่ขาดแม้แต่นิด
ร่างนั้นเหมือนเหล็กเทพโกลาหลที่ไม่มีวันดับสลาย ปล่อยให้กาลเวลาซัดสาด หมื่นมรรคกระหน่ำ ก็ไม่ขยับแม้เส้นผม
มีคนวิปริตแบบนี้ด้วยหรือ
ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในใจชืออีกครั้ง